สมการพื้นฐาน (AASHTO point-mass):
e + f = V² / (127·R) — 127 = 3.6²/9.81
Inferred design speed V_d: ค่า V สูงสุด (ไล่ทีละ 1 km/h, 30–120) ที่ f_required(V)=V²/(127R)−e ≤ f_max(V)
f_max (comfort threshold): interpolate เชิงเส้นจากตาราง AASHTO. ไม่ใช่ขีดลื่นไถล — side friction supply ผิวจริงสูงกว่ามาก (เปียก≈0.30, แห้ง≈0.40–0.55). f_demand เกิน f_max = เกินขอบเขตออกแบบ/ความสบาย ไม่ได้แปลว่าลื่นทันที
Skid risk จริง: ทับธง CRITICAL เมื่อ f_demand(V85) > 0.30 (โดยประมาณผิวเปียก)
วัด R: โหมด ✏️ ลากเอง: คลิก ≥3 จุดบน centerline → fit วงกลม Kåsa; โหมด 🔎 อัตโนมัติ: ดึงแนวถนนจาก OpenStreetMap (Overpass) แล้ว fit วงกลมช่วงโค้ง
ชนิดโค้ง (จำแนกอัตโนมัติจาก curvature): วิเคราะห์ความโค้ง k(s)=มุมเลี้ยว/ระยะ ตามแนวถนน แล้วจำแนก: Simple (k คงที่), Spiral–Curve–Spiral (k เพิ่มเชิงเส้นหัว–ท้าย, clothoid: A²=R·Ls, θs=Ls/2R), Compound (k คงที่ 2 ระดับ), Reverse (k สลับเครื่องหมาย = โค้ง S), Broken-back (2 โค้งทิศเดียวคั่น tangent สั้น). ⚠️ การจำแนกเป็น heuristic จากเรขาคณิต OSM ซึ่งเป็นเส้นประมาณ — Ls/A ของ spiral เป็นค่าประเมิน ควรยืนยันกับแบบก่อสร้างจริง
Design consistency (FHWA/Lamm): ΔV = V85 − V_d · |ΔV|≤10 Good, ≤20 Fair, >20 Poor
🎯 การจัดลำดับ “โอกาสแหกโค้ง” (หลักการหลัก): f_max เป็นขีด ความสบาย ไม่ใช่ขีดไถล — รถส่วนใหญ่ที่เกิน V_d ยังผ่านได้จริง. โค้งจะ “แหกโค้ง” เมื่อความเร็ว > V_skid = √(127·R·(f_ยึดเกาะ+e)). เครื่องมือจึงจัดลำดับจาก P(ผู้ขับเกิน V_skid) × ความรุนแรง (แนว iRAP) เป็น 4 ระดับ: T0 พอเพียง (ไม่ต้องปรับ) · T1 พิจารณา (ป้าย) · T2 จัดลำดับ · T3 เร่งด่วน. เป้าหมายคือใช้งบจำกัดกับโค้งเสี่ยงจริงก่อน ไม่ใช่ปรับปรุงทุกโค้ง.
ความเร็ว: TomTom flowSegmentData — freeFlowSpeed ใช้เป็น operating speed หลัก (ความเร็วตั้งใจขับ). การกระจายตัว: โหมด Modeled (normal รอบ freeFlow) หรือ Real (สะสม currentSpeed)
วิเคราะห์ขั้นสูง v2 (screening):
⚠️ ผลทั้งหมด (รวม v2) เป็น ดัชนีคัดกรอง (screening estimator / RSA aid) ไม่แทนการตรวจสภาพทางภาคสนาม, การวัด skid resistance จริง, หรือการตัดสินของวิศวกร ก่อนออกแบบ/ลงทุนก่อสร้าง